Recensie: Baby Driver

De maker van o.a. Hot Fuzz, Shaun of the Dead en The World’s End is terug met nu een hele andere  film, wat voor film eigenlijk? Want het genre is van te voren nog niet echt duidelijk. Actie, komedie  of muziekfilm. Of alles in één? Toen er nog niet veel over deze film bekend was leek het een B-film te gaan worden met een sterrencast. Kevin Spacey, Jamie Foxx, Jon Bernthal en Jon Hamm zijn namelijk allemaal van de partij als bijrollen. De hoofdrol is voor Ansel Elgort, nog niet iedereen zal hem kennen maar hij is de laatste jaren toch al vaak aanwezig in Hollywood, door rollen in de Divergent films en The Fault in Our Stars.

 

 

De film gaat over Baby, ja B-A-B-Y. De jonge getalenteerde  chauffeur heeft een schuld bij gangster Doc (Kevin Spacey) en betaalt zijn schuld af door hem te helpen als getaway driver bij bankovervallen. Baby heeft als kind een ongeluk gehad waar beide ouders bij zijn overleden, door het ongeluk heeft hij een piep in zijn oren. Om geen last te hebben van die piep luistert hij de hele dag naar muziek, om zo zijn ‘’werk’’ goed uit te voeren.

 

Waar je eigenlijk denkt dat de hoofdrol voor  Ansel Elgort is, is eigenlijk de hoofdrol voor de muziek. Er zitten maar liefst 35 nummers in de film en die spelen grotendeels af op de voorgrond. Het ritme van bepaalde acties in de film gaan precies op het ritme van de muziek. Heel origineel! Door romantische en komische  momenten in de film vergeet je soms dat je naar een keiharde actie film aan het kijken bent. Totdat je weer een lekker bloederig vuurgevecht te zien krijgt. Baby danst door de film alsof hij een grote musicalster is en dat in een Heist movie. Na het zien van de film kan je dus zeggen dat het genre eigenlijk alles in één is. Actie, Misdaadkomedie en muziekfilm in één, voor mijn gevoel hebben we dat nog nooit eerder gezien. Doordat alles in deze film zit en op de manier hoe het verwerkt is, is deze film ontzettend origineel en is dit gewoon een Must See!

 

All you need is one killer track!